آرشیو مطالبانصار امام مهدیمتفرقهمقالات انصار (متفرقه و آزاد)مهدویت

انواع سلاح و شمشیر امام مهدی (عج)

عنوان مقاله: انواع سلاح و شمشیر امام مهدی (عج)
موضوع : عقائد، علائم آخرالزمان و مهدویت
گردآوری و تنظیم: صادق شکاری
زبان : فارسی + متن عربی روایات
تعداد صفحات : 11
فرمتpdf word
تاریخ نوشتار : شوال 1441 ه.ق
منابع مورد استفاده: 1- کانال تلگرام: یمانی حُجةَ الله 2- کانال تلگرام: منادی 3- کتاب: حکومت جهانی مهدی(عج) 4- کتاب: الجهاد باب الجنة و العجل؛ سید احمدالحسن (ع) الیمانی الموعود

متن نوشتاری : 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
اَللَّهمَّ صَلِّ على محمد و آلِ محمد، الأئمة و المهدیین و سلم تسلیماً کثیرا

صدها سال پیش تا به امروز، تحقیقات در مورد موضوع سلاح‌های آخرالزمان و از جمله‌ی آنها سلاح‌های امام زمان (عج)، باعث شده در بین دانشمندان و محققان و متخصصان حوزه‌ی مهدویت و علائم ظهور اختلاف نظر وجود داشته باشد. برخی از آنها معتقدند که شمشیر، حُکم قاطع و تمام کننده است و تمام سلاحها بدون هیچگونه تأثیری از کار می‌افتند! در حالیکه برخی دیگر قاطعانه این نظریه را رد کرده‌اند. آنها معتقدند که سلاحها در پایان و آخرالزمان مؤثر و فعال خواهند بود و امام (عج) با سلاح‌های مشابه و حتی جدیدتر از آنها با دشمنان مقابله خواهد کرد. برخی از آنها جانب احتیاط را در پیش گرفته و بدون اینکه وارد این تحقیق و بحث شوند، اجازه دادند تا زمان بگذرد که پرده‌ها کنار روند و حقیقت مکشوف شود.

اکنون در دهه‌ی دوم اوایل قرن بیست و یکم هستیم و شاهد جنگها و فوران آتش خشم و درگیری در مناطق و کشورهای مختلف از جمله: یمن، مصر، لیبی، نیجریه، سوریه، فلسطین، ترکیه، عراق و سایر کشورها هستیم. هم‌اکنون امور واضح‌تر و روشن‌تر از قبل شده و به روشنی در صحنه‌ و میدان حوادث، قدرت‌های بزرگ و انسانی و نظامی چشمگیر و انواع سلاحها را شاهدیم و سلاح‌های پیشرفته و نیرو‌ها و ناوهای دریایی و بمب‌های نیتروژنی و موشک‌های بالستیک و…. قابل مشاهده است. ارتش‌هایی به عنوان ابرقدرت مانند آمریکا و روسیه و قدرت‌های متوسط مانند چین و کره شمالی و انگلیس و فرانسه و رژیم صهیونیستی و ترکیه و مصر و علاوه بر این جمهوری اسلامی ایران و قدرت‌هایی کمتر از متوسط مانند عربستان سعودی، قطر، امارات، سوریه، یمن، و…. را هم شاهد هستیم.

از آنجا که بیشتر نشانه‌ها به این واقعیت اشاره دارند که بدون شک ما در عصر ظهور امام (عج) هستیم، یک سؤال بزرگ مطرح می‌شود: چگونه امام زمان (عج) با اکثریت این نیروهای متخاصم که دارای زرادخانه‌های عظیمی از سلاح‌های مرگبار و کشتار جمعی اعم از موشک‌های بین قاره‌ای، موشک‌های بالستیک با کلاهک هسته‌ای، هواپیماهای جت و رادارگریز، زیردریایی‌ها و اژدرها، هواپیماهای غول‌پیکر، ناو هواپیمابرها و قایق‌ها، بمب‌ها و مهمات و انواع ابزارهای کشتار، روبرو و مقابله خواهد کرد؟! این سلاح‌ها جدای از ابزار جاسوسی مانند ماهواره، جی‌پی‌اس، پهپادها و بالون علاوه بر وسایل فناوری، رایانه، تجهیزات ارتباط از راه دور، تلفن‌های همراه و غیره هستند که اگر اینها را هم لحاظ کنیم، ما را پیش‌روی سوال بزرگی قرار می‌دهد که ولی و حجت خدا چگونه و با چه سلاحی می‌خواهد با این حجم از سلاح و نیرو و تجهیزات مقابله کند؟!

در ابتدا و قبل از اینکه به تجزیه و تحلیلها بپردازیم باید چیزی را بدانیم که آن از امور مسلم است و با دلائل منطقی و علمی است که خداوند متعال، علیرغم اینکه بر همه چیز احاطه دارد و امام زمان (عج) را موید قرار داده است، مستقیماً در جریان وقایع و حرکت امام (عج) دخالت نخواهد کرد همانطور که برخی فکر می‌کنند، مگر اینکه لازم و مقتضی و ضروری باشد. چراکه ایشان خلیفه‌ی مطلق خداوند در روی زمین است و همه امور در اختیار ایشان قرار دارد. و این بر خلاف آنچه برخی از متخصصان این حوزه است که معتقدند (امر) مهدی (عج) از همان ابتدا با معجزه خواهد بود و همه سلاح ها بدون تأثیر و غیرفعال می‌شوند و امام (عج) صلح را بدون خونریزی گسترش می‌دهد و ستون‌های عدالت را با شمشیر پس از تسلیم ارتش‌ها و لشکرهای متخاصم به او و پیروان و یاران و سربازانش، برقرار می‌کند. زمانیکه با واقعیت‌ها و روایات و احادیثی که از اهل‌بیت علیهم السلام وارد شده، روبرو می‌شویم، کلام اینگونه متخصصان را منافی و مغایر با حقیقت می‌بینیم.

اولین دلیل برای رد چنین سخنانی، روایتی از امام باقر علیه السلام است: «قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ ع إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّ الْمَهْدِیَّ لَوْ قَامَ لَاسْتَقَامَتْ لَهُ الْأُمُورُ عَفْواً وَ لَا یُهَرِیقُ مِحْجَمَةَ دَمٍ فَقَالَ کَلَّا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَوِ اسْتَقَامَتْ لِأَحَدٍ عَفْواً لَاسْتَقَامَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ ص حِینَ أُدْمِیَتْ رَبَاعِیَتُهُ وَ شُجَّ فِی وَجْهِهِ کَلَّا وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ حَتَّى نَمْسَحَ نَحْنُ وَ أَنْتُمُ الْعَرَقَ وَ الْعَلَقَ ثُمَّ مَسَحَ جَبْهَتَهُ»؛ (به حضرت باقر علیه السّلام عرض کردم: مردم مى‌گویند اگر مهدى بپاخیزد، امور به خودى خود پیش مى‌رود و خونى ولو در حد حجامت، نمى‌ریزد. امام فرمود: سوگند به خدایی که جانم در دست اوست، هرگز چنین نیست. اگر چنین بود باید این اتفاق براى رسول اکرم صلّى الله علیه و آله پیش مى‌آمد در حالیکه دندان و پیشانى مبارکش شکسته شد. به خدا سوگند چنین نیست مگر آن که عرق بریزیم و خون دل بخوریم. سپس امام علیه السّلام دست بر پیشانى مبارکش کشید).[1] از این روایت برای ما روشن می‌شود که در ابتدای حرکت ولی خدا (عج) خون‌ها و عرق‌ها ریخته خواهد شد و این دلالت بر پیکار و مبارزه و ریخته شدن خونها دارد.

دلیل دیگری از روایات اهل‌بیت علیهم السلام؛ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «وَ مَنْ أَدْرَکَ مِنْکُمْ قَائِمَنَا فَقُتِلَ مَعَهُ کَانَ لَهُ أَجْرُ شَهِیدَیْنِ، وَ مَنْ قَتَلَ بَیْنَ یَدَیْهِ عَدُوّاً لَنَا کَانَ لَهُ أَجْرُ عِشْرِینَ شَهِیداً»؛ (هر کس قائم ما را درک کند و در راه و همراه ایشان کشته شود، اجر دو شهید برای اوست و کسی که همراه ایشان، یک نفر از دشمنان را بکشد، اجر و پاداش بیست شهید برای اوست).[2] بنابراین برای ما روشن است که در بین صفوف سربازان امام، شهدایی وجود دارند و وجود ایشان را درک می‌کنند و در بین صفوف دشمنانش هم کشته‌ها خواهند بود. امام صادق علیه السلام در این روایت به ما کشتار و جنگ را یادآوری می‌کند نه مرگ طبیعی را، که دلالت بر رویارویی در آغاز و در طول مرحله استقرار و انتشار عدل دارد. والا چگونه عدالت خواهد بود اگر با نمادهای ظلم و بی‌عدالتی جنگ نشود؟ پس در آنزمان شهدا و کشته‌شدگانی هم هستند.

اینها دو دلیل و شاهد از دو معصوم علیهم السلام است که به نظر کافی هستند هر چند ده‌ها دلیل دیگر هم برای این کلام در بین روایات وجود دارند. به دور از معجزه‌های الهی و اثبات ضرورت جنگ و تقابل، امام باید از یک پایگاه یا منطقه‌ی جغرافیایی و انبار عظیمی از سلاح های مخرب و یاران و پیروان و سربازان برخوردار باشد و اینها می‌بایست در مرحله مقدماتی با نظارت مستقیم امام (عج) تکمیل شده باشد. اینها غیر از یارانی از نجباء در شام و عصائب و گروه‌ها در عراق و سایر سربازانی در  روی زمین و سایر بلاد دنیا هستند که برای اهل زمین، مجهول و ناشناخته و برای اهل آسمان شناخته شده هستند که ممکن است در ایران، پاکستان، افغانستان، هند، آفریقا، بحرین، کویت، قطیف، یمن، عمان، مغرب، اروپا، آمریکا، آسیا و کشورهای دیگر باشند.

روایتی هست که ثابت می‌کند امام (عج) شناخت کافی از مردم دارند. امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «إِذَا قَامَ الْقَائِمُ عَلَیْهِ السَّلَامُ لَمْ یَقُمْ بَیْنَ یَدَیْهِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ الرَّحْمَنِ إِلَّا عَرَفَهُ صَالِحٌ هُوَ أَمْ طَالِحٌ أَلَا وَ فِیهِ آیَةٌ لِلْمُتَوَسِّمِینَ‏ وَ هِیَ السَّبِیلُ الْمُقِیمُ»؛ (هرگاه قائم قیام کند، احدى از خلق خدا در پیش او نایستد مگر این که آن حضرت، او را بشناسد که صالح است یا طالح، آگاه باشید که در شأن او است آیه «اِنَّ فى ذالِک لاَیاتٍ للمتوسّمینَ»).[3] این فیض و نعمت الهیست که متعلق به امام است و یکی از هزاران نعمت است و چگونه نباشد درحالیکه اعمال پیروان و شیعیانش، در هفته دوبار به ایشان ارائه می‌شود.

برای اینکه ناامید نشویم باید بدانیم که برای امام تجهیزات و سپاه بزرگی خواهد بود. امام صادق علیه السلام می‌فرماید: «یخرج بجیش لو استقبل به الجبال لهدمها و اتّخذ فیها طریقا»؛ (با سپاهی خارج می‌شود که اگر کوه در مقابل آن باشد، آن را ویران می‌کند و راهی از آن باز می‌کند).[4]

در مبحث زرادخانه‌های تسلیحاتی بزرگ دشمنانِ امام که نمونه آنها را در ابتدا ذکر کردیم، باید این سلاحها را با سلاح امام (عج) مقایسه کنیم:

سلاح فن آوری ارتباطات:

ما قدرت نیروهای متخاصم در زمینه‌ی ارتباطات و تکنولوژی پیشرفته اعم از GPS و سایر ابزار صنعتی مبتنی بر ماهواره در این زمان را انکار نمی‌کنیم. در عصر حاضر شخصی در کشوری می‌تواند با همکار یا دوست خود در کشور دیگری و خیلی دورتر از طریق وسایل مختلفی از جمله تلفن همراه یا اسکایپ یا واتساپ و دیگر وسایل ارتباطی، صحبت کند. این برای ما عجیب نیست، بلکه برعکس، امام (عج) همه چیز را درباره‌ی این تکنولوژی می‌داند و این اطلاعات را از پدران و اجداد خود (علیهم السلام) دریافت کرده است.

امام صادق علیه السلام می‌فرماید: «إِنَّ الْمُؤْمِنَ فِی زَمَانِ الْقَائِمِ وَ هُوَ بِالْمَشْرِقِ لَیَرَى أَخَاهُ الَّذِی فِی الْمَغْرِبِ وَ کَذَا الَّذِی فِی الْمَغْرِبِ یَرَى أَخَاهُ الَّذِی فِی الْمَشْرِقِ»؛ (مومن در زمان قائم در مشرق است و برادر خود را که در مغرب است می‌بیند و همچنین در مغرب است و برادر خود را که در مشرق است می‌بیند).[5] از نظر کاربرد علمی و عملی استفاده از فن آوری نوین در عصر امام (عج) میسر است. امام صادق علیه السلام می‌فرماید: «إِذَا قَامَ الْقَائِمُ بَعَثَ فِی أَقَالِیمِ الْأَرْضِ فِی کُلِّ إِقْلِیمٍ رَجُلًا یَقُولُ عَهْدُکَ فِی کَفِّکَ‏  فَإِذَا وَرَدَ عَلَیْکَ أَمْرٌ لَا تَفْهَمُهُ‏  وَ لَا تَعْرِفُ الْقَضَاءَ فِیهِ فَانْظُرْ إِلَى کَفِّکَ وَ اعْمَلْ بِمَا فِیهَا»؛ (اگر قائم قیام کند، به اقالیم و سرزمینها کسی را ارسال می‌کند و به او می‌گوید: عهد تو در کف دست توست. اگر امری برای تو پیش آمد که نتوانی بفهمی یا نتوانی بر آن امر قضاوت کنی، پس به کف دست خود نظر کن و بر حسب آن عمل کن).[6]

هواپیماهای جنگی:

نیروهای متخاصم و دشمنان، به طور جمعی صدها هزار هواپیمای غیرنظامی، نظامی، جاسوسی و هلیکوپتر در اختیار دارند. و این جدای از هواپیماهای باری و بزرگ و کوچک است. مهتر از این هواپیماها، آن هواپیماهای جنگی‌ست که چندین تُن بمب‌ و موشک را حمل می‌کنند و فرمان خودکار یا هدایت از راه دور دارند و با دقت بالایی هدفگیری و اهداف را منهدم می‌کنند. امام زمان (عج) هم وسایل پیشرفته‌ای دارند اما ماهیت این وسایل و تجهیزات را نمی‌دانیم که آیا شبیه و در حد هواپیماهای دشمنان است یا اینکه از لحاظ تکنولوژی و فناوری هزاران بار برتر از آنهاست؟!

امام الباقر علیه السلام می‌فرماید: «ینزل فی سبع قباب من نور، لا یعلم أیّها هو حین ینزل فی ظهر الکوفة»؛ (قائم در هفت گنبد نور فرو می‌آید در حالی که مشخص نیست وقتی او در پشت کوفه فرود می‌آید، در کدام یک از آنها است).[7] شاید گنبدهای روشنایی که امام سوار بر آنهاست و به کوفه می‌آید، نمادی از هواپیما یا سایر وسایل ناشناخته حمل و نقل و سایر تجهیزات پیشرفته در دنیای حمل و نقل هوایی باشد. برخی از ائمه‌ی ما (سلام الله علیهم) برای توصیف آنها از واژه‌ی سحاب (ابرها) استفاده کردند و ما نمی‌دانیم که آنها ابر هستند یا چیزهایی هستند که به آنها شباهت دارند؟!

امام زین العابدین (ع) می‌فرماید: «إِنَّهُ سَیَرْکَبُ السَّحَابَ وَ یَرْقَى فِی الْأَسْبَابِ»؛ (او بر ابرها سوار خواهد شد و با اسبابش بالا می‌رود).[8] و این اثبات دیگری از پرواز هواپیماهایی که بر فراز ابرها پرواز می‌کنند، است.

امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَیَّدٌ بِالنَّصْرِ تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ»؛ (قائم از ما، منصور به رعب و موید به نصر است و زمین برای او جمع و خم خواهد شد).[9] و طی الارض و کوتاه شدن مسافت‌ها با پرواز محقق می‌شود.

در مورد هواپیماهای جنگی، حدیث امیرمؤمنان علی (ع)، طوری واضح بیان می‌شود که جای تردید باقی نمی‌گذارد. امام علی علیه السلام می‌فرماید: «ثمّ إنّ المهدی (عج) یقدم بخیله و رجاله و جیشه و کتائبه و جبرائیل عن یمینه و میکائیل عن شماله و النصر بین یدیه و الناس یلحقونه فی جمیع الآفاق حتّى یأتی أوّل الحیرة قریبا من السفیانی و یغضب لغضب اللّه سائرا من خلقه حتّى الطیور فی السماء ترمیهم بأجنحتها»؛ (مهدی (عج) با سواران و مردان و لشکریان خود بر سفیانی پیشی‌گیرد در حالتی که جبرئیل در طرف راست و میکائیل در جانب چپ و فرشته نصر روبرویش قرار دارند. مردم گروه گروه از اقصی نقاط عالم بدو ملحق شوند. آنگاه در حیره با او روبرو گردد. پس خداوند بر سفیانی غضب نماید و خلایق نیز به خاطر غضب خدا، خشمگین می‌شوند؛ پس مرغان از بالای سر بر لشکر سفیانی سنگ می‌افکنند..!).[10] آیا اینها پرنده‌هایی مثل ابابیل هستند یا هواپیما؟!

برای این که مطمئن شویم باید دلایل بیشتری از روایتی دیگر را هم ببینیم. در جای دیگر، امام علی علیه السلام می‌فرماید: «و ما یکون من باب مغلق إلا یفتحه اللّه للمهدی، و لو کانت وراء الباب بحار و أنهار و جیوش و قعاقع سلاح لا تعرفون مثله الیوم، أترون النسر و الصقر و البوم و کل طیر، مثلها و بأسمائها تقذف السحاب نارا و أهوالا»؛ (هیچ درِ بسته‌ای نیست مگر اینکه خداوند برای مهدی باز کند حتی اگر پشت در، دریاها و نهر‌ها و لشکریان و سلاحی که امروز شبیه آنرا نمی‌دانید، باشد. آیا عقاب، شاهین، جغد و دیگر پرندگان را دیده‌اید؟ هم اسم و شبیه به آنها پرندگانی خواهد بود که ابرهایی از آتش و وحشت پرتاب می‌کنند).[11] بنابراین امور روشنتر شده و آنها هواپیماهایی مانند جغد و عقاب و شاهین هستند که مانند آنها و همنام آنها، ابرهای آتش و وحشت را پرتاب می‌کنند.

تانک‌ها:

بحث تانک‌ها هم از نظر کمی، شبیه به بحث هواپیماهاست. نیروهای متخاصم صدها هزار تانک و با انواع مختلف و با قدرت تخریب متفاوت مانند مرکاوا، t92 و t72 و موارد دیگر دارند و این جدای از تانک‌هایی هستند که هنوز برای ما آشکار نشده‌اند و ناشناخته هستند.

اما آیا سپاه امام (عج) هم تانک دارد؟ امیر مؤمنان علیه السلام در خطبه‌ای طولانی می‌فرماید: «طیور کالجبال ترمی بالنار، و بیوت من زبر الحدید لها طاقات و ثقوب ترمی قدر میل و نصف میل و ربع میل، هم صنعوها و یسلطها اللّه علیهم‏»؛ (… پرندگانی همچون کوه که آتش پرتاب می‌کنند، و خانه‌هایی که از پاره‌های آهنند و دارای انرژی و قدرت هستند و سوراخ‌هایی دارند که به اندازه یک مایل و نیم مایل و ربع مایل، پرتاب می‌کنند، آنها سازندگان آن وسایل هستند اما خدا آن وسایل را بر آنها مسلط می‌سازد..).[12] همچنین روایت‌های وجود دارد که این خانه‌ها را به فیل تشبیه می‌کنند که از خرطوم‌هایشان شهاب و آتش پرتاب می‌شود! [13]

موشک‌ها:

این یکی از مهمترین و کشنده‌ترین سلاح‌های روز دنیاست. قدرت تخریبی بالایی دارند و می‌توانند شهرها و روستاها و کشورهایی را به صورت کامل ویران کنند که مهمترین آنها از انواع بالستیک، دوربرد، هدایت شونده و بین قاره‌ای است که چندین تُن مواد انفجاری و سمی و شیمیایی را حمل می‌کنند و اینها سلاح‌های بلامنازع زمان حال هستند. آیا امام (عج) موشک‌های مشابه یا از لحاظ فنی و قدرت، برتر و بالاتر را دارد؟

بگذارید حدیث امیر الکلام و بلاغت و علم، امام اباالحسن علی علیه السلام را ببینیم: «و ینذر الروم بإطلاق سراح موت فتاک محبوس بقنینة عجیبة، فینذرهم المهدی سلاحا اسمه الصارخ له صوت الزلزال، و یأکل هام البشر کقذف البرکان لمن رأى البرکان، نارا هائلة من باطن الأرض، تخرج من مکمن و مخبأ، و تطیر فی السماء عالیا جدا، ثم تهبط بموت ینزع الناس کأنهم أعجاز نخل منقعر، و له نار لا تبقی و لا تذر، ینادی على الروم أنها لواحة لمن غدر، فیطلب ملک الروم الهدنة و یأبى المهدی إلا أن یدخل بلده، فیصالح المهدی على العطاء، و لا یبقى فی بلد الروم أسیر إلا خرج، و علموا لو غدروا هدّها و جعل أعالیها أسافلها»؛ (و به روم هشدار می‌دهد که مرگ مهلکی را که توسط یک شئ عجیبه دربسته و قفل شده است را آزاد می‌سازد! پس مهدی به آنها با سلاحی که اسمش “صارخ” است (چیزی با صدای بسیار زیاد و شبیه صدای جیغ بلند) و صدایی زلزله‌گونه دارد، هشدار می‌دهد. سلاحی که جسد بشر را می‌خورد همچون برکان (آتشفشان) برای آنکه فوران و پرتاب (مذاب) آتشفشان را دیده باشد، آتشی گسترده از باطن زمین که از مخفیگاه خارج می‌شود و به ارتفاع بالایی پرتاب می‌شود. سپس همراه با مرگ فرود می‌آید و مردم را همچون نخلی پوسیده و خورده شده، از بین می‌برد و آتشی دارد که نه نگه داشته می‌شود و نه باقی می‌گذارد. به روم می‌گوید: این برای هر آن کس است که سرکشی کند، پس پادشاه روم در طلب مصالحه با او برآید، اما مهدی امتنا نماید تا اینکه داخل سرزمین او گردد، پس مهدی در قبال دریافت عطائی با او صلح می‌کند، در آن هنگام هیچ اسیری در سرزمین روم نباشد مگر آنکه آزاد شود؛ آگاه باشید وبدانید اگر آنها خلاف صلحنامه عمل نمایند، سردمداران‌شان را به پایین کشاند…).[14]

قیام با شمشیر:

تنها این سؤال باقى مى‌ماند که پس این همه تعبیرات مربوط به «قیام به شمشیر» در مورد مهدى(عج) چه مفهومى دارد؟ معلّى بن خنیس از امام صادق (ع) پرسید: آیا مهدى (عج) به هنگام ظهور برخلاف سیره علی (ع) رفتار مى‏کند؟ فرمود: «نَعَمْ وَ ذَاکَ أَنَّ عَلِیّاً سَارَ بِالْمَنِّ وَ الْکَفِّ لِأَنَّهُ عَلِمَ أَنَّ شِیعَتَهُ سَیُظْهَرُ عَلَیْهِمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنَّ الْقَائِمَ إِذَا قَامَ سَارَ فِیهِمْ بِالسَّیْفِ وَ السَّبْیِ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ یَعْلَمُ أَنَّ شِیعَتَهُ لَمْ یُظْهَرْ عَلَیْهِمْ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً»؛ (آرى، زیرا على (ع) با منّت و کرامت با آنها رفتار مى‏کرد، چون او مى‏دانست که شیعیان او بعد از او در دست ستمگران زبون خواهند شد، ولى هنگامى‏که قائم (ع) قیام کند با زبان شمشیر با آنها سخن مى‏گوید، زیرا مى‏داند که شیعیان او هرگز از دست دشمنان شکست نخواهند خورد).[15] حتّى در دعاهایى که درس آمادگى براى شرکت در این جهاد آزادى بخش بزرگ مى‌دهد انتظار آن روز را مى‌کشیم که با شمشیر کشیده «شاهراً سیفه» در صفوف این مجاهدین قرار گیریم. امّا حقیقت این است که «شمشیر» همیشه کنایه از قدرت و نیروى نظامى بوده و هست همانگونه که «قلم» کنایه از علم و فرهنگ است.

شکی نیست که حتّى در میدان جنگ‌هاى سنّتى پیشین سلاح‌هاى مختلفى جز شمشیر به کار می‌رفته، همچون تیر و نیزه و خنجر، ولى همواره مى‌گویند اگر در برابر فلان موضوع سر تسلیم فرود نیارید «حواله شما با شمشیر است» یا گفته مى‌شود «به زور شمشیر حقّ خود را مى‌گیریم». یا از قدیم معروف بوده «کشور با دو چیز اداره مى‌شود، قلم و شمشیر» و همه اینها جنبه سمبولیک دارد و مفهوم آن تکیه بر قدرت و استفاده از نیروى نظامى است.

ضرب المثلهاى زیادى امروز در این زمینه در دست است، مى‌گویند:

  • «فلان کس شمشیر را از رو بسته!» یعنى، آشکارا قدرت نمائى مى‌کند.
  • «شمشیر میان ما و شما حکومت خواهد کرد!» اشاره به این که جز از راه جنگ مساله حل نمى‌شود.
  • «شمشیرها را غلاف نمى‌کنیم تا به هدف برسیم!» کنایه از اینکه مبارزه را تا آخر ادامه خواهیم داد.
  • «فلان کس شمشیرش را غلاف کرده!» یعنى، دست از مبارزه برداشته است.
  • «فلان کس شمشیر دو دم است!» یعنى، از دو سو مبارزه مى‌کند.

در تمام این تعبیرات شمشیر کنایه از قدرت و مبارزه است؛ در روایات اسلامى نیز مى‌خوانیم: «الجنّة تحت ظلال السّیوف»؛ (بهشت در سایه شمشیرهاست). «السّیوف مقالید الجنّة»؛ (شمشیرها کلیدهاى بهشتند!). همه اینها اشاره به جهاد و جانبازى و استفاده از قدرت است، و این گونه تعبیرات سمبولیک از «شمشیر» یا «قلم» در زبانهاى مختلف فراوان است.

از اینجا روشن مى‌شود که منظور از قیام مهدى(عج) به سیف، همان اتّکاى بر قدرت است، براى اینکه چنین گمان نشود که این مصلح بزرگ آسمانى به شکل یک معلم، یا یک واعظ، و یا راهنماى مسائل اجتماعى ظاهر مى‌شود و رسالت او تنها اندرز دادن مردم است. بلکه او یک رهبر دورنگر و دور اندیشى است که نخست از حربه منطق بهره‌گیرى کافى مى‌کند، و آنجا که گفتار حق سودى نبخشد که در مورد بسیارى از زورگویان و جبّاران سودى هم نخواهد داد، دست به شمشیر مى‌کند؛ یعنى، متوسّل به قدرت مى‌شود و ستمکاران را بر سرجاى خودشان مى‌نشاند. یا در صورت لزوم، وجود کثیفشان را از سر راه بر مى‌دارد، و شکی نیست که براى اصلاح گروهى از مردم جز این راهى نیست که گفته‌اند: «النّاس لا یقیمهم الاّ السّیف»؛ (کار مردم جز با شمشیر راست نشود!). و به تعبیر دیگر، او تنها وظیفه‌اش روشنگرى و ارائه راه نیست بلکه وظیفه مهمترش ـ علاوه بر این ـ اجراى قوانین الهى و به ثمر رساندن انقلاب تکاملى اسلام، و رساندن به مقصد و ایصال به مطلوب است.[16]

جنگ و قیام در زمان مهدی (عج) بین شیطان و سربازان او از انسانها و جنیان و بین خداوند وسربازان او از انسانها و جنیان و ملائکه خواهد بود. در این جنگ سربازان شیطان طاغوت هستند و وجود آنها مانند وجود فرعون ونمرود و تمامی طواغیت و اشباه آنهاست، و همانگونه که وجود شبیه ابلیس بین انسانها بیانگر وجود خود ابلیس در بین آنهاست. وجود فرستادگانی از انبیاء و مرسلین سابق نیز بین مردم که همان اصحاب مهدی (ع) می‌باشند، بیانگر وجود خود آنها در این قیام مقدس است، و همینگونه خواهد بود وجه الله واسماء حسنی خداوند که همان خلیفه و حجت خدا بر خلق در زمان قیام مقدس مهدی (ع) است. از اینرو حضور مهدی (ع) تمثیلی از وجود خداوند سبحان در آن معرکه خواهد بود که با سربازانش می‌جنگد. و جنگ در اینجا به نسبت مهدی (ع) جنگی است برای هدایت مردم نه قتل وخون ریزی، چون ابلیس ملعون می‌خواهد بیشترین عدد را با خود وارد جهنم کند و وعده خود را که گفته است آنها را گمراه می‌سازد تحقق دهد، ولی مهدی (ع) می‌خواهد بیشترین عدد ممکن را با هدایت آنها به حق وتوحید خالص وارد بهشت نماید. مهدی (ع) همانند علی (ع) و حسین (ع) است پس ابتدای این جنگ یک نبرد عقیدتی وکلامی خواهد بود، ولیکن سربازان شیطان از سر عجز و ناتوانی چاره‌ای جز جنگ ندارند چرا که آنها نمی‌توانند جواب علم و حکمت مهدی (عج) را بدهند.

بنابراین مهدی که فرزند علی وحسین علیهم السلام است با کلام ومناظره عقایدی شروع میکند تا آنها را هدایت کند، ولیکن بعد از اینکه از دادن جواب بر حکمت بالغ او عاجز مانند چاره‌ای جز جنگ برای جواب دادن به او ندارند، در این هنگام مهدی (عج) قیام به شمشیر می‌کند و آن سخنی را می‌گوید که امیرالمومنین (ع) فرمود: (با آنها بخاطر خونی که ریختند می‌جنگیم).[17]

«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ یَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَیْءٍ فِی سَبِیلِ اللَّهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ * وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ * وَإِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اللَّهُ هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ * وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ * یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ حَسْبُکَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ»؛ (و هر چه در توان دارید از نیرو و اسبهاى آماده بسیج کنید تا با این [تدارکات] دشمن خدا و دشمن خودتان و [دشمنان] دیگرى را جز ایشان که شما نمى‌شناسیدشان و خدا آنان را مى‌‏شناسد بترسانید و هر چیزى در راه خدا خرج کنید پاداشش به خود شما بازگردانیده مى‌‏شود و بر شما ستم نخواهد رفت * و اگر به صلح گراییدند تو [نیز] بدان گراى و بر خدا توکل نما که او شنواى داناست * و اگر بخواهند تو را بفریبند [یارى] خدا براى تو بس است همو بود که تو را با یارى خود و مؤمنان نیرومند گردانید * و میان دلهایشان الفت انداخت که اگر آنچه در روى زمین است همه را خرج میکردى نمى‏توانستى میان دلهایشان الفت برقرار کنى ولى خدا بود که میان آنان الفت انداخت چرا که او تواناى حکیم است * اى نبی، خدا و آن مؤمنانی که پیرو تواند تو را بس است).[18]

***

لینک‌های دانلود : pdf word

 


[1] بحارالانوار، ج۵۲، ص۳۵۸ و غیبة النعمانی، ص ۱۵۲: بَشِیرٍ النَّبَّالِ قَالَ: لَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِینَةَ قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ ع ….

[2] بحار، ج ۵۲، ص۱۲۳

[3] بحار، ج۵۲، ص۳۲۵

[4] کشف الغمة، ج۳، ص۳۴۱. روزگار رهایى ؛ ج‏1 ؛ ص513

[5] بحار الأنوار ؛ ج‏52 ؛ ص391

[6] الغیبة للنعمانی ؛ النص ؛ ص319

[7] تفسیر العیّاشی 1/ 103 ح 301؛ تفسیر البرهان 1/ 209 ح 6.

[8] بحار الأنوار ؛ ج‏57 ؛ ص120؛ روزگار رهایی، ص 249

[9] کمال الدین و تمام النعمة ؛ ج‏1 ؛ ص331؛ روزگار رهایی، ص۲۴۹

[10] معجم الاحادیث الامام المهدی ج۳ ص ۱۰۷؛ إلزام الناصب ؛ ج‏2 ؛ ص169

[11] المفاجأة ، محمد عیسی بن داود، ۵۰۸؛ ماذا قال علی(علیه السلام) عن آخر الزمان ؛ ص52

[12] ماذا قال علی(علیه السلام) عن آخر الزمان ؛ ص67

[13] سید احمدالحسن (ع) در این زمینه در کتاب (فتنه گوساله در باب کارهای قائم (ع) پس از قیامش) می‌نویسد: شمشیر، اشاره‌ به سلاح موجود در زمان آن حضرت (ع) است. از امام صادق (ع) روایت شده که فرمود: (کَأَنّی أنظُرُ إلَى القائِمِ عَلى ظَهرِ النَّجَفِ، فَإِذَا استَوى عَلى ظَهرِ النَّجَفِ رَکِبَ فَرَساً أدهَمَ أبلَقَ بَینَ عَینَیهِ شِمراخٌ). «گویا قایم را در پشت نجف می‌بینم. پس آنگاه که در پشت نجف مستقر شد، بر اسبی خال‌دار سوار می‌شود که در میان دو چشمش عمودی وجود دارد». «ابلق»: خال‌دار، «شمراخ»: دارای عمودی بلند. بنابراین معنی حدیث اینگونه می‌شود که او سوار بر یک تانک می‌شود. و چرا چنین نباشد؟ در حالی که در احادیث اشاره شده که او در نبردهایی سخت با دشمنان دین و خودش (ع) وارد جنگ می‌شود؛ جنگ‌هایی که در آن بسیاری از انصارش شهید می‌شوند، حتی از برخی روایت‌ها چنین برداشت شود که چه بسا خود امام (ع) نیز در این جنگ‌ها مورد اصابت و جراحت قرار می‌گیرد؛ و خداوند داناتر است.

[14] المفاجأة، محمد عیسی بن داود ص ۵۴۸؛ ماذا قال علی(علیه السلام) عن آخر الزمان ؛ ص68

[15] الغیبة للنعمانی ؛ النص ؛ ص232

[16] مفهوم شمشیر کتاب: حکومت جهانی مهدی(عج)؛ نویسنده : ناصر مکارم شیرازی

[17] در جنگ جمل روز پنجشنبه دهم جمادی الاول سال 36 هجری، امام علی علیه السلام در برابر سپاهیان خود ایستاد و فرمود: «از شما چه کسی می‌خواهد این قرآن را به سوی این گروه ببرد و آنان را به آن فرا بخواند و اگر دست او را قطع کردند، آن را به دست دیگرش بگیرد، و اگر هر دو را قطع کردند، آن را به دندان بگیرد؟» جوانی گفت: «من، یا امیرالمؤمنین.» امام علیه السلام بار دیگر سؤالش را تکرار کرد و جز همان جوان، کسی پاسخ نگفت. امام علیه السلام قرآن را به دست جوان داد و فرمود: «قرآن را به این گروه عرضه کن و بگو این کتاب از اول تا آخر، میان ما و شما حاکم و داور باشد.» جوان به فرمان امام علیه السلام به سوی سپاه دشمن رفت. آنها هر دو دستش را قطع کردند و او قرآن را به دندان گرفت تا سرانجام جان سپرد. این اتفاق، دشمنی ناکثان را ثابت کرد و شروع جنگ را حتمی کرد، اما امام علیه السلام باز هم بزرگواری نشان داد و پیش از حمله به سپاهش فرمود: «من می‌دانم که طلحه و زبیر تا خون نریزند، دست بر نمی‌دارند، ولی تا آنها جنگ را شروع نکرده‌اند، شما دست به شمشیر نبرید. اگر کسی از آنان فرار کرد او را تعقیب نکنید، زخمی‌‌ها را نکشید و لباس از تن‌شان در نیاورید.».

[18] قرآن کریم؛ سوره انفال، آیات 60-64.

مطالب مرتبط:
دانلود کتاب ماذا قال علی عن آخر الزمان – السید علی عاشور pdf + word
دانلود کتاب المفاجأة – بشراک یا قدس – الدکتور محمد عیسى داود pdf + word

امتیاز کاربران: 4.25 ( 1 رای)
برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن